Skimia japońska (Skimmia japonica) to zimozielony krzew, który zdecydowanie warto wziąć pod uwagę przy projektowaniu półcienistych zakątków ogrodu. Wyróżnia się zwartym pokrojem, dekoracyjnymi, skórzastymi liśćmi oraz efektownymi kwiatostanami, a u odmian żeńskich także czerwonymi owocami, długo utrzymującymi się na krzewie. Trzeba jednak pamiętać, że skimia nie sprawdzi się w najzimniejszych rejonach kraju. Jej mrozoodporność wynosi około –15°C i w dużej mierze zależy od warunków stanowiska. Największym zagrożeniem są wysuszające wiatry oraz tzw. susza fizjologiczna zimą. Najlepiej radzi sobie w zachodniej Polsce, posadzona w półcieniu i w miejscu osłoniętym od wiatru. Jeśli nie masz takich warunków w ogrodzie, skimię można z powodzeniem uprawiać w pojemniku.
Skimia japońska – pochodzenie i pokrój
Skimia japońska pochodzi z Azji – w stanie dzikim występuje m.in. w Chinach i Japonii. W krajach o łagodniejszym klimacie, takich jak Wielka Brytania, jest powszechnie uprawiana i bardzo dobrze zimuje. W naturalnym środowisku może osiągać kilka metrów wysokości, jednak w ogrodach odmiany po wielu latach dorastają zwykle do 1–1,5 m.
Gdzie posadzić skimię japońską?
Naturalnym środowiskiem skimii są tereny leśne, dlatego krzew najlepiej rośnie w półcieniu, w miejscach osłoniętych od wiatru. Stanowiska wietrzne oraz silnie nasłonecznione nie sprzyjają dobrej kondycji rośliny, szczególnie zimą.
Jakie podłoże dla skimii?
Skimia japońska wymaga kwaśnego, próchnicznego i przepuszczalnego podłoża. Do zakwaszenia gleby można wykorzystać przekompostowane trociny, igliwie czy korę sosnową albo zastosować gotowe podłoże dla roślin kwasolubnych. Odpowiednie pH gleby ma kluczowe znaczenie dla zdrowego wzrostu krzewu.
Podlewanie i ściółkowanie
Skimia nie toleruje zalegania wody, zwłaszcza zimą, dlatego na ciężkich glebach warto wykonać drenaż i dodać do podłoża żwir. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna i stale lekko wilgotna. Ściółkowanie kilkucentymetrową warstwą kory sosnowej ogranicza parowanie wody, rozwój chwastów oraz poprawia strukturę gleby. Krzew należy regularnie podlewać po posadzeniu i w okresach suszy. Przy suchej jesieni warto podlać skimię przed zimą, a w cieplejsze dni także zimą, gdy temperatura jest dodatnia.
Nawożenie
Do nawożenia najlepiej stosować nawozy przeznaczone dla roślin kwasolubnych, takich jak różaneczniki i azalie.
Przycinanie
Skimia charakteryzuje się zwartym pokrojem i zwykle nie wymaga formowania. Usuwa się jedynie pędy uszkodzone lub przemarznięte. U odmian męskich po kwitnieniu można wyciąć przekwitłe kwiatostany.
Owocowanie skimii japońskiej
Skimmia japonica jest krzewem dwupiennym – owoce pojawiają się wyłącznie na osobnikach żeńskich i do ich zawiązania potrzebny jest egzemplarz męski. W sprzedaży dostępne są zarówno odmiany męskie, jak i żeńskie, a czasem także formy obupłciowe. Do popularnych odmian męskich należy m.in. ‘Rubella’.
Najczęstsze problemy w uprawie
Problemy ze skimią wynikają najczęściej z przemarzania, niewłaściwego stanowiska lub zbyt zasadowego podłoża. Na glebach o wysokim pH może pojawić się chloroza liści. Zbyt silne nasłonecznienie powoduje jaśnienie liści. Czasami występuje plamistość liści o podłożu grzybowym, którą zwalcza się preparatami grzybobójczymi. Na zimę warto osłonić krzew agrowłókniną i dodatkowo obsypać podstawę kory.
Towarzystwo dla skimii w ogrodzie
Ze względu na podobne wymagania glebowe skimia świetnie komponuje się z roślinami wrzosowatymi, np. wrzosami, azaliami czy różanecznikami oraz w leśnych zakątkach ogrodu. Warto pamiętać o jej płytkim systemie korzeniowym i zapewnić jej odpowiednią przestrzeń, aby nie musiała konkurować o wodę z silnie rosnącymi krzewami.
